Puch stanowi jeden z najlepszych rodzajów wypełnienia nie tylko odzieży wierzchniej, ale też np. śpiworów. Drobne piórka stosowane w produkcji takich artykułów zapewniają użytkownikom nie tylko doskonałą, ale i błyskawiczną izolację termiczną – tak niezwykle ważną w warunkach zimowych i wysokogórskich. Nic dziwnego zatem, że produkty puchowe są chętnie wybierane zarówno przez doświadczonych trekkerów, jak i okazjonalnych turystów.

Faktem jest, że puch jako surowiec pozyskiwany ze zwierząt, wciąż rodzi wśród wielu pewne kontrowersje. Ekolodzy i obrońcy praw zwierząt niejednokrotnie donosili o tym, że producenci puchu nie dbają o dobrostan ptaków. Doprowadziło to do licznych sytuacji, w których firmy odpowiadały wymijająco na pytania, z jakich hodowli pochodziło zastosowane wypełnienie. Dlatego też wybrani wytwórcy odzieży, także turystycznej, traktując poważnie obawy swoich klientów na temat tego, skąd czerpią puch i pierze, zaczęli przystosowywać się do standardu RDS.

Czym on jest? Jak został opracowany? Jakie wymagania musi spełnić producent pierza i puchu, aby uzyskać stosowną certyfikację? Jeśli nurtują Cię podobne pytania, odpowiedzi na nie znajdziesz właśnie w tym miejscu. Zachęcamy do zapoznania się z naszym artykułem. Dowiesz się z niego więcej o tym, jakie są cele organizacji stojących za normą RDS oraz czemu warto zwracać na to uwagę.

Historia standardu RDS

Losy Responsible Down Standard (rozwinięcie skrótu RDS) sięgają roku 2012. Wtedy to organizacje zajmujące się walką o humanitarne traktowanie zwierząt i dążące do polepszenia ich dobrostanu donosiły o coraz bardziej alarmujących praktykach, które zdarzały się często w firmach będących producentami pierza i puchu. The North Face, czyli jedna z najpopularniejszych marek produkujących artykuły dla trekkerów, chcąc zapewnić swoim klientom dostęp do produktów wytwarzanych w maksymalnie etyczny sposób, podjęła współpracę z dwoma innymi podmiotami – m.in. Textile Exchange i Control Union. Za cel obrano wyznaczenie standardów, na podstawie których pierze i puch miały być pozyskiwane bez zbędnego cierpienia ptactwa.

Wspólne starania zaowocowały wprowadzeniem na początku 2014 roku standardu RDS, spotykanego dzisiaj przy wielu produktach. Obecnie właścicielem tych norm jest Textile Exchange, natomiast niezależną jednostką certyfikującą Control Union Certification. Warto podkreślić, że zalecenia te stale są rozwijane.

S

Textile Exchange – czyli dobre praktyki produkcji tekstyliów

Organizacja Textile Exchange otrzymała standardy RDS na własność od marki The North Face. Miała ona bowiem niebagatelny wkład w tworzenie norm, dzięki którym zwierzęta nie będą musiały niepotrzebnie cierpieć.

Textile Exchange to organizacja non-profit, a jej historia sięga 2002 roku. Od samego początku działalności zajmowała się opracowywaniem standardów produkcji różnych materiałów tekstylnych i innych surowców niezbędnych m.in. do wytwarzania odzieży. Specjaliści związani z tą firmą od lat ustalają praktyki i zasady mające wpływać na jak najbardziej etyczne pozyskiwanie materiałów i ich przetwarzanie (aż do momentu wyeksploatowania). Tym samym kreują reguły obchodzenia się z danym produktem na każdym etapie – aby też jako odpad nie miał negatywnego wpływu ani na środowisko naturalne, ani na lokalną społeczność.

Współcześnie Textile Exchange współpracuje z 210 firmami z 25 krajów na całym świecie. Uczestniczyła nie tylko w przygotowywaniu standardu RDS, ale i m.in. takich norm jak:

  • The Organic Content Standard,
  • The Recycled Claim Standard,
  • The Global Recycled Standard,
  • The Content Claim Standard.

Jakie są podstawowe cele certyfikatu RDS?

Podstawowym i nadrzędnym celem tych norm jest polepszenie jakości bytowania zwierząt żyjących na fermach drobiu. Certyfikaty przyznawane są wyłącznie firmom zapewniającym hodowlanemu ptactwu godziwe warunki, bez narażania go na dodatkowe cierpienie. Zasady te dotyczą ptaków na każdym etapie życia – od wyklucia się, przez okres chowu, aż po śmierć. Standard RDS ma służyć także promowaniu określonych zasad i firm stosujących się do wyznaczonych norm. Co więcej, stanowią one podpowiedź dla kontrahentów skupujących puch i pierze na temat tego, w jaki sposób surowce te są pozyskiwane i jakie warunki panują u wybranego producenta. Ostatecznie wspomniane zasady dostarczają niezbędnych informacji konsumentom jako końcowym odbiorcom produktu.

Jakie wymagania należy spełnić, aby uzyskać certyfikat RDS?

Choć od 2014 roku standardy te ulegały pewnym modyfikacjom, to wciąż obowiązuje 6 głównych, niezmiennych kryteriów, które musi spełniać konkretny producent, aby uzyskać stosowną certyfikację. By oznaczyć dany produkt logo RDS, należy się podporządkować następującym warunkom:

  • zakaz pozyskiwania pierza i puchu od żywych zwierząt,
  • zakaz siłowego karmienia ptaków,
  • konieczność respektowania praw związanych z humanitarnym traktowaniem zwierząt na każdym etapie ich życia,
  • nakaz prawidłowego znakowania surowca spełniającego standardy RDS,
  • nadzór nad każdym etapem łańcucha dostaw powinien być sprawowany przez niezależny podmiot kontrolny,
  • wypełnienie produktu powinno w całości pochodzić od certyfikowanego dostawcy.

RDS 3.0 – czyli kolejne zasady, by zyskać certyfikat

Świat dookoła nas stale się zmienia, więc i zasady obowiązujące w ramach RDS wymagają ciągłego dostosowywania do rzeczywistości. Textile Exchange, dążąc do tego, by zwierzęta wykorzystywane m.in. do pozyskiwania puchu i pierza, miały zapewnione godne warunki bytowe, stale dopracowuje aktualne normy, co zaowocowało zaprezentowaniem RDS w wersji 3.0. Co to oznacza dla hodowców?

Przede wszystkim w przypadku, gdy któreś ze zwierząt jest chore lub zostało zarażone, musi zostać uśmiercone. Ma to zapobiec jego niepotrzebnemu cierpieniu. Przed ubojem zaś istnieje obowiązek ogłuszania ptactwa, aby proces ten przebiegał maksymalnie bezboleśnie. Zmieniono także kryteria dla obsługi i prowadzenia rejestrów. Stawia się również dużo wyższe wymagania wobec szkoleń pracowników. Ostatecznie, jeśli wystąpi uzasadnione podejrzenie, że może dochodzić do skubania żywego ptactwa, podnosi się wymagania dotyczące obserwacji.

Jak producent może starać się o certyfikat – opis procesu

Hodowla zwierząt, w tym też drobiu, zwykle kojarzona jest z masowym chowem ptaków żyjących w ścisku. Jednak podmioty pragnące zdobyć certyfikat RDS, muszą stosować się do konkretnych zasad. Sam proces certyfikacji wiąże się z dogłębnym audytem, obejmującym m.in.:

  • rozmowy z dostawcami, podczas których są oni instruowani w zakresie wiedzy o łańcuchu dostaw,
  • przeprowadzenie kontroli wizualnych, przeglądu dokumentacji i sprawdzanie, czy wszelkie procedury są przestrzegane,
  • rozmowy z pracownikami zatrudnionymi u producenta,
  • kontrolę miejsc, gdzie przetrzymuje się zwierzęta (nie tylko w hodowli, ale i w rzeźni),
  • kontrolę pracy zakładu pod kątem sprawdzenia, czy nie dochodzi np. do skubania żywych zwierząt,
  • kontrolę systemu identyfikacji produktów RDS.

Po wykonaniu wszelkich niezbędnych czynności sporządza się stosowne raporty – przesyłane do podmiotu sprawdzającego zgodność wyników ze sprawozdań z zasadami. Na tym etapie udzielany jest (lub nie) stosowny certyfikat.

Czemu warto kupować produkty z certyfikatem RDS?

Puch i pierze należą do surowców szeroko wykorzystywanych w przemyśle odzieżowym, jak i w produkcji wybranych artykułów turystycznych. Wielu wędrowców, trekkerów, jak i zwykłych turystów jest wrażliwych na przyrodę, w tym jej piękno i wysoką zależność od człowieka. Stąd też tak silny w środowisku podróżników nacisk na to, by w czasie swoich wojaży stosować się do zasady „Leave No Trace“.

Środowisko służy nam na niezliczonych polach. Oferuje rozwiązania, z których chętnie korzystamy pozyskując surowce od innych istot. Jeśli więc istnieje jakakolwiek szansa, by w bardziej humanitarny sposób zdobywać wszystkie zasoby bez wyrządzania zbędnej krzywdy, to zdecydowanie warto się nad tym zastanowić. Co więcej, wybierając takie produkty, stawia się nie tylko na etykę. Dokonując zakupu w zgodzie z RDS, zyskuje się pewność co do najwyższej jakości materiałów, z których wybrany artykuł został wytworzony.

There are currently no comments.